حرف نشانه

حرف نشانه

 

حرف نشانه حرفی است که برای تعیین نقش کلمه در جمله به کار می رود .

حرفهای نشانه سه دسته هستند . نشانه ندا ، نشانه مفعول ، نشانه موصوف و صفت

نشانه ندا :

ا ( الف ) کلمه ای که در آخرش ( الف ) می آید نقش منادایی پیدا می کند .

مانند :

خدایا ، دلبرا ، پروردگارا ، دلا ، یارا

ای  در اول کلمه می آید و نقش منادایی دارد .

مانند :

ای خدا ، دی یار ، ای خاتون

یا ، نیز مانند الف و ای ، نشانه ندا است .

مانند :

یا رب ، یا علی ، یا حسین ، یا قمر بنی هاشم

نشانه مفعول :

را نشانه مفعول است و کلمه و گروهی که قبل از « را » می آید نقش مفعولی پیدا می کند .

مانند :

کتاب را برداشتم .

قلم شما را آوردم .

نشانه صفت و موصوف :

- ِ ( کسره ) وقتی در آخر موصوف می آید نشانه صفت و موصوف است .

مانند :

مداد ِ خوب

کار ِ بزرگ ِ